Mijn Behandeling

Details

Gepubliceerd: 29 maart 2026

• Je zelf zijn
• Transgender

Even weer over mijzelf wat vertellen en dan over mijn transitie. Ben ondertussen alweer 31/2 maand aan de hormonen, Heb ondertussen al 2 keer met de psycholoog gesproken heb met haar gewoon een klik. Ook heb al met de GGZ verpleegkundige over afbouw medicatie maar hebben wij besloten dit even niet verder door te zetten. Em heb ik al een gesprek gehad met mij regie behandelaar.
Ook ben ik blij dat ik geleerd heb dat ik ook over mijn gevoel mag praten. De hormonen doen hun werk het is nu wel een hele verandering. Maar het is of ik steeds meer mij zelf wordt, wel zijn de hormonen zo met mij bezig dat er bij dagelijks leven en bij gesprekken of gebeurtenissen ik hier wel diep in de emoties schiet. Waaruit ik merk dat er ook verdriet is bij mij en dit uit ik dan in huilen, maar dat mag ook van mijn vrouwelijke vriendinnen/kennissen. Daarnaast merk ik ook verandering aan mijn lichaam zoals borstgroei heupen die gaan groeien. Maar mijn borstjes ben ik wel trots op, loop nu gewoon zonder opvulling want het is al een beetje te zien. Ook is het te merken aan de reactie van de buitenwereld ik oogt nu wat vrouwelijker. Wel heb ik de internist nog gevraagd hoe het zit want krijg van soortgenoten vaak te horen je krijgt opvliegers deze heb ik nog niet gehad. Dus vroeg ik de internist er naar zei wist mij te vertellen dat niet iedereen gelijk is en dat het per persoon verschild ook omdat ik nu in de groei zit qua pubers en mijn emoties nu veel meer kunnen opspelen dit antwoord van haar gaf mij voldoening. En wil dit graag bespreekbaar maken bij het gendercafé. Alhoewel ik graag naar Ixta-Noa ga want daar praat ik regelmatig met vrouwen of mannen over gevoelens en dat strekt mij gewoon. In wie ik nu ben geworden.

 

Hormonen

Details

Gepubliceerd: 22 maart 2026

• Je zelf zijn
• Spiritueel

Hormonen kunnen je enorm van slag maken, het is soms net of ze door je heen schieten. Dit merk ik wel de emoties lopen bij mij soms hoog op, en ja als het hier over heb met vriendinnen. Ze zeggen klopt is bij ons ook, dit geeft mij wel een aardig gevoel van eindelijk mijn draai te hebben gevonden. Ondanks dat er wel een verschil is in mannelijke- en vrouwelijke hormonen.

Van Mars naar Venus

Tussen sterren en planeten

word ik gelanceerd door wat leeft in mijn bloed.

Een vlucht van rood tot zacht pastel –

de zwaartekracht doorbroken, het onbekende tegemoet.

Hormonen als vurige raketten,

werpen mij van koude rots naar warme wolk.

Mars verdwijnt in de verte,

Venus gloeit als belofte aan de horizon.

Mijn gevoel: een sterrenregen,

de ruimte oneindig, mijn kompas ontregeld.

In het universum van mijn lijf

bang, nieuwsgierig, en tegelijk verwonderd.

 

 

Verdrietig

Details

Gepubliceerd: 15 maart 2026

• Je zelf zijn
• Transgender

Er zijn wel eens van die dagen dat je totaal niet weet, het hoe en wat. Zo heb ik weer wat mee gemaakt en dat zelf bij soortgenoten, zeg maar onbegrip. Bij nu alweer 3 maanden aan de hormonen en dit merk ik wel. Wel heb ik in  mijn sociale transitie ook geleerd bij Ixta-Noa om ook naar je angst gevoel te luisteren, wil zeggen niet met je hoofd beslissingen nemen maar ook na je gevoel kijken. Dus heb ik geleerd eerst met je zelf bezig te zijn. Dit heeft nu als gevolg dat ik veel meer nadenk. Zo kreeg ik gewoon te horen dat het onmogelijk is wat ik merk en voel van soortgenoten. Terwijl ik van cis-vrouwen te horen krijg dat ze net zo voelen. Door dit meegemaakt te hebben ben ik hier wel wat verdrietig over. En door de hormonen merk ik het wel want kan nu door de lessen die ik kreeg bij Ixta-Noa veel dieper in mijn gevoel komen. Ik raad eenieder die in transitie zit ook aan om met je angst gevoel bezig te gaan. Is wel dat ik het gevoel kreeg dat ik met een kanon ben afgeschoten van Mars naar Venus. En ja dan door dit soort opmerkingen raak ik in onbalans en verdrietig. 

 

Spiegel

Details

Gepubliceerd: 01 maart 2026

Naar een paar maanden, eindelijk beging mijn zie ik in de spiegel mijn gevoel. In de persoon die ik van binnen ben. En kan ik de zware last van mij afzetten ben niet meer jaloers op vrouwen ook ik krijg eindelijk deze vormingen. Sinds de hormonenbehandeling voel ik een stuk gelukkiger mensen om mij heen zien het ook. Nu hoe ik geen nepborsten meer voor en ben ik trots op mezelf. Wel is het nu nog even mijn gewicht in de gaten houden ben al begonnen met wat gezonder te eten. Want er moet wel wat van af, dit is nu dan wel moeilijk door het verschil van de vrouwelijke en mannelijk hormonen. Maar dit is normaal heb ik vernomen van de gender klinieken