Even wennen.

Details

Gepubliceerd: 17 april 2026

• Je zelf zijn
• Genderdysforie

Het is wel wennen met mijn nieuwe hormonen, ook mijn lichaam is er nog niet aan gewen. Alhoewel er wel groeipijnen zijn. Wel merk ik innerlijk dat er van alles aan de gang is gevoelens en gedachten die nieuw voor mij zijn. Deze kunnen soms heel hard binnen komen, en geeft mijn een kijkje in mijzelf. Dit merk ik dan door mijn emoties de ene keer vrolijk dan andere keer even twijfelen dan weer wat verdrietig. Wel is dit wat ik zelf wil en het ook als een leer proces zie. Wat mij dan gelukkig maakt, want ben uit mijn cocon gekropen om een mooie vlinder te worden.

 

Omgaan met emoties en verleden

Details

Gepubliceerd: 15 april 2026

• Je zelf zijn

Soms zijn er dagen waarop mijn hormonen mij parten spelen. Op zulke momenten komt mijn verleden weer naar boven. In dat verleden moest ik altijd stil zijn wanneer anderen spraken, of ik moest de verstandige zijn omdat ik de middelste was. Deze ervaringen zorgen ervoor dat ik me vaak angstig en onzeker voel, en het liefste zou willen verdwijnen of verstoppen.

Het is een emotie die zich aandient, ook al wil ik die liever niet voelen. Ik merk dat ik hierin nog moet groeien, want op dit vlak ben ik nog niet echt verder gekomen. Nu mag deze emotie er zijn, al voelt dat heel nieuw voor mij. Toch biedt het mij eindelijk de mogelijkheid om te beginnen aan mijn leven zoals ik nu ben.

 

Een Nieuw Begin

Over angst en zelfacceptatie

Mijn gedachte is vernieuwd,

Ik mag er zijn, ook al is het nieuw voor mij.

Ben ik wie ik ben, soms voel ik tegenwind.

Angst speel hier een grote rol.

Maar ik blijf proberen, elke dag opnieuw.

Met kleine stappen vooruit, soms terug in het verleden.

De wind mag waaien, de angst mag spreken,

Want in mijn groei, mag ik leren en breken.

Zo hervind ik mezelf, met moed en geduld,

Laat ik los wat mij tegenhoudt, stil en zonder schuld.

Er is ruimte om te zijn, om te vallen en te staan,

Want wie ik ben, mag er altijd zijn.

 

Gezien worden

Details

Gepubliceerd: 05 april 2026

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik op een vrijdag naar bureauherstel bij mediant ben geweest. Ok kwam daar weer wat bekenden tegen. En kreeg van deze dames een geweldig complement dat ik er vrouwelijk uit zie maar ook mijn gezicht was volgens hen zachter uitzicht. Dit geeft mij een enorme boost maar ook blijdschap, dus danig dat ik er even een gedicht van heb gemaakt t hoe gelukkig ik hier over ben. Eindelijk wordt mijn uiterlijk gelijk aan mijn innerlijke

 

 

Gezien Worden  

 Een poëzie over bevestiging

Eindelijk spreekt de wereld uit,

wat ik altijd al wist— zachte woorden, 

helder als een lentezon.

Bevestigen het bestaan van mijn vrouw-zijn.

Niet langer zoeken in schaduw of twijfel,

maar gezien worden, puur en echt.

Als bloemen die zich openen onder het warme,

geruststellende licht.

De spiegel zegt niet meer 'misschien',

maar straalt 'hier ben ik'—

en de stem van het leven fluistert zacht,

je bent, je mag zijn, en iedereen ziet het nu.

Mijn Behandeling

Details

Gepubliceerd: 29 maart 2026

• Je zelf zijn
• Transgender

Even weer over mijzelf wat vertellen en dan over mijn transitie. Ben ondertussen alweer 3^1/2 maand aan de hormonen, Heb ondertussen al 2 keer met de psycholoog gesproken heb met haar gewoon een klik. Ook heb al met de GGZ verpleegkundige over afbouw medicatie maar hebben wij besloten dit even niet verder door te zetten. Em heb ik al een gesprek gehad met mij regie behandelaar.
Ook ben ik blij dat ik geleerd heb dat ik ook over mijn gevoel mag praten. De hormonen doen hun werk het is nu wel een hele verandering. Maar het is of ik steeds meer mij zelf wordt, wel zijn de hormonen zo met mij bezig dat er bij dagelijks leven en bij gesprekken of gebeurtenissen ik hier wel diep in de emoties schiet. Waaruit ik merk dat er ook verdriet is bij mij en dit uit ik dan in huilen, maar dat mag ook van mijn vrouwelijke vriendinnen/kennissen. Daarnaast merk ik ook verandering aan mijn lichaam zoals borstgroei heupen die gaan groeien. Maar mijn borstjes ben ik wel trots op, loop nu gewoon zonder opvulling want het is al een beetje te zien. Ook is het te merken aan de reactie van de buitenwereld ik oogt nu wat vrouwelijker. Wel heb ik de internist nog gevraagd hoe het zit want krijg van soortgenoten vaak te horen je krijgt opvliegers deze heb ik nog niet gehad. Dus vroeg ik de internist er naar zei wist mij te vertellen dat niet iedereen gelijk is en dat het per persoon verschild ook omdat ik nu in de groei zit qua pubers en mijn emoties nu veel meer kunnen opspelen dit antwoord van haar gaf mij voldoening. En wil dit graag bespreekbaar maken bij het gendercafé. Alhoewel ik graag naar Ixta-Noa ga want daar praat ik regelmatig met vrouwen of mannen over gevoelens en dat trekt mij gewoon. In wie ik nu ben geworden.